پرسش و پاسخ مدرسین و دانشجویان آکادمی FCA

پرسش و پاسخ مدرسین و دانشجویان آکادمی FCA

 

 

این پرسش و پاسخ در تاریخ ۹۸٫۸٫۱۴ توسط مدرسین آکادمی سرکارخانم نازنین ملک‌بیکلو، کوچ PCC و سرکار خانم آی‌سان بنی‌هاشمی، کوچ PCC برگزار شده است. می‌توانید متن خلاصه ی این گفتگو را در پایین مشاهده نمایید.

این پرسش و پاسخ توسط سرکار خانم سمانه سادات کاظمی پیاده‌سازی و خلاصه شده است.

۱- آیا لازم است کوچ در سوژه اعلامی مراجع تجربه و تخصص داشته باشد؟

  • خیر. کوچ با توجه به مهارت­ها و ابزارهایی که در دوره آموزش کوچینگ کسب کرده است نیازی به داشتن تجربه و تخصص درزمینهٔ موضوع اعلامی مراجع ندارد.

۲- اگر مراجع در اوایل جلسه به آگاهی عمیق برسد و بخواهد که سوژه دیگری در ادامه زمان جلسه مطرح نماید ما می­توانیم به موضوع دیگری در جلسه بپردازیم؟

  • در صورت تمرکز کافی بر روی عمیق­شدن آگاهی و پس‌ازآن صرف وقت کافی بر روی اقدام و عمل به‌منظور افزایش احتمال موفقیت، تعیین ساختار مسئولیت‌پذیری مراجع، اطمینان از عملی شدن آگاهی و توافق با مراجع و آماده بودن ایشان، پرداختن به موضوع دوم در یک جلسه امکان­پذیر است.

۳- اگر چالش مراجع، موضوع حساسی در زندگی فردی ایشان باشد و نیاز است برای رسیدن به آگاهی در جلسات بعدی موضوع مطرح شود و ادامه یابد چه‌کار کنیم؟ (چگونه می­توان مدیریت زمان جلسه، همدلی و در کنار مراجع بودن را هم‌زمان داشت؟)

  • درصورتی‌که به موضوع مراجع، مراجع و موقعیت ایشان توجه نماییم ارزش‌افزوده‌ی بیشتری برای مراجع خواهیم داشت. در این حالت با توجه به سه عامل اعلامی حس همدلی، در کنار مراجع بودن و توجه به اهمیت شرایط مراجع وجود خواهد داشت. در هنگام طرح موضوع حساس از طرف مراجع علاوه بر اعلام اینکه ما می­دانیم موضوع برای مراجع بااهمیت و حساس است، می­توان با ایشان چک کرد که آیا برای داشتن جلسه کوچینگ با توجه به شرایط آماده است و یا جلسه کوچینگ در این حالت به ایشان کمک می­نماید و یا از مراجع اجازه بگیریم که امکان پرسیدن سؤال توسط کوچ برای عمیق شدن در موضوع وجود دارد یا خیر؟
  • همسو نمودن انتظارات در این موقعیت­ها و گفتگو با مراجع در این رابطه، از ایجاد نگرانی به‌منظور عدم رسیدن به جواب و یا عدم ایجاد همدلی و مدیریت زمان جلسه جلوگیری خواهد نمود.

۴- با مراجعی که به هر سؤالی جواب نمی‌دانم می­گوید چه­کار کنیم؟

گفتن نمی‌دانم مراجع در جواب دادن به سؤال‌ها همیشه به معنای کوچ پذیر نبودن مراجع نیست. در این حالت:

  • می­توان مجدد هدف از جلسات کوچینگ را با مراجع چک نمود. (کوچ راه­حل نمی­دهد و کوچ دنبال پرسیدن سؤال و پیدا کردن جواب از درون مراجع است.)
  • می­توان به مراجع بازخورد داد که با شناختی که از کوچینگ داری الآن می­بینم که آماده نیستی و صادقانه هر چه در لحظه می­بینیم را به ایشان گفت.
  • در مواقعی هم ما برای بعضی از مراجعین کوچ مناسبی نیستیم. امکان دارد ارتباطی که لازم است بین من کوچ و مراجع ایجاد نشده و بودن ما مناسب آن مراجع نباشد و می­توان مراجع را به کوچ دیگری معرفی کرد.
  • با شناختی که از توانایی خودمان و مراجع داریم چک کنیم که آیا مراجع در آن لحظه در منطقه امن خود قرار دارد یا خیر؟
  • بعضی مواقع گفتن نمی‌دانم مراجع، نشان­دهنده قدرت سؤالی است که از ایشان پرسیده­ایم و می­تواند نشان­دهنده توجه به نقطه حساس مراجع است.
  • در برخی از زمان­ها ممکن است مراجع دنبال تغییر باشد اما برای تغییر آماده نباشد. استفاده از جعبه‌ابزار و مهارت­های ما در این حالت کمک­کننده است. استفاده از برخی از ابزارها مانند پرسیدن سؤال قدرتمند، رول پلی و بازخورد منجر به شفاف­تر شدن سؤال شده و یا به مراجع برای پاسخ دادن کمک خواهد نمود.
  • باور کوچ‌ها آن است که مراجع توانمند است و اگر در حال حاضر مراجع توان رسیدن به جواب را ندارد می­تواند به دنبال یافتن جواب سؤال برود. نیاز است با توجه به ارتباطی که با مراجع داریم باور ما مبنی بر توانمند بودن ایشان و امکان یافتن پاسخ توسط مراجع به او منتقل شود.
  • در این موارد دیدن خودمان از بیرون و بررسی این‌که چه قدر در این رابطه من کوچ مسئولیت دارم نیز کمک­کننده خواهد بود.

۵- اگر کوچ در موضوع مراجع ذی­نفع باشد و یا بین کوچ و مراجع رابطه نزدیک مثل همسر و فامیل و … باشد امکان اثر منفی گذاشتن وجود دارد؟

  • در اصول اخلاقی ICF به موضوعی به نام تضاد منافع اشاره‌شده است. نمونه­هایی که در آن تضاد منافع وجود دارد مثلاً حالتی است که به‌غیراز کوچ و مراجع، طرف سومی (سازمان، شخص و …) ذی­نفع است و یا ما کوچ زن و شوهر، دو دوست صمیمی و یا فرزندی باشیم که والدین آن برای ایشان کوچ گرفته­اند و پرداخت هزینه‌دارند. در حالت کلی تشخیص و آگاهی از اینکه نفر سوم ذی­نفعی وجود دارد مهم است.
  • پیشنهاد آن‌که بهتر است وارد این نوع موضوعات نشوید و یا اگر جلسات به این شکل را شروع کردید قبل از شروع جلسه با ذی­نفعان (والدین، همسران و …) صادقانه گفتگو کنید. شفاف­سازی انتظارات کمک­کننده است. نقش خود را توضیح دهید و اگر همسو بودید جلسات را شروع کنید و یا در توافقنامه خود این موارد را از قبل پیش­بینی کنید و توضیح دهید.

 

۶- آیا امکان تغییر موضوع اعلامی مراجع در جلسه کوچینگ وجود دارد؟

  • در جلسات کوچینگ در برخی زمان­ها موضوعی که مراجع در ابتدا مطرح می­نماید تمام موضوع مدنظر مراجع نیست و وقتی در جلسه، موضوع، مراجع و موقعیت مراجع را در نظر بگیرید امکان دارد با پرسیدن سؤال متوجه شوید که در پشت موضوع و درخواست اولیه مراجع موضوعات دیگری هست که با چک کردن، سؤال پرسیدن از مراجع، کنجکاوی و دقت کردن، شفاف نمودن و توجه به موقعیت و خود مراجع امکان تغییر هدف جلسه در طول زمان جلسه وجود دارد.

 

۷- چطور جلسه کوچینگ را مدیریت کنیم که مراجع سریع­تر به آگاهی برسد؟

  • درصورتی‌که سؤال در مورد تمرینات در آکادمی است، تمرین مستمر، اقدام و استفاده از فضای امن موجود در آکادمی برای رشد کوچ و مراجع بسیار کمک­کننده است. در این حالت درصورتی‌که به تمرین به‌عنوان محلی برای رشد و بازخورد دادن و بازخورد گرفتن نگاه کنیم مسلماً بازخوردهایی که می­گیریم در پیشرفت ما مؤثر خواهد بود.
  • درصورتی‌که سؤال در مورد جلسات کوچ با مراجع خارج از آکادمی و چگونگی رساندن سریع مراجع به آگاهی است این سؤال نشان از تمرکز کوچ به خودش است. تمرکز را از خودمان برداشته و بر مراجع تمرکز نماییم. ببینیم مراجع چه چیزی می­خواهد. تنها کاری که ما لازم است انجام دهیم آن است که به خودمان و پروسه کوچینگ اعتماد کنیم و حضور صد داشته باشیم. مراجع را بشنویم، از جعبه‌ابزارمان استفاده کنیم، مطمئن باشیم که می‌توانیم اثر بگذاریم و مراجع توانمند است و خودش جواب‌ها را دارد در این حالت هیچ مانعی در جلسه وجود نخواهد داشت. با توجه و در نظر گرفتن موارد اعلامی، دیگر استرس توجه به زمان، اینکه الآن دیر شده و الآن چه سؤالی بپرسیم وجود نخواهد داشت.

۸- من کوچ هنگام احساساتی شدن مراجع و گریه کردن ایشان چه‌کار کنم؟

  • در حین جلسه در برخی موارد گریه کردن مراجع به علت رسیدن مراجع به آگاهی است.
  • یکی از واکنش­های ما می­تواند سکوت کردن و دادن فضا به مراجع باشد و اگر جلسه ما غیرحضوری است و مراجع همدلی و کنار ایشان بودن را نمی‌بیند، بهتر است با گفتن کلمات با توجه به شناختی که از مراجع داریم همدلی و در کنار بودنمان را نشان دهیم. مثلاً: می­فهمم الآن احساساتت بالاست. می­فهمم چیزی که الآن متوجه شدی نکته حساسی هست. الآن زمان مناسبی برای ادامه دادن جلسه هست؟ می­خواهی چند دقیقه زمان داشته باشی؟ و … به مراجع این اطمینان را بدهیم که این آگاهی زیبا است و به این معنا نیست که اتفاق بدی افتاده است.
  • شناخت ما و ارتباط ما با مراجع در نوع واکنش دادن ما به حالت­های ایجادشده در جلسه مرتبط است و بنا به هر مراجع و بنا به هر کوچ نحوه مدیریت جلسه می­تواند متفاوت باشد.

۹- آیا کوچ می­تواند در جلسه تجربه خود را بیان کند و یا خیر؟

  • در پاسخ به این سؤال می­توان گفت که ببینیم مراجع ما چه چیزی می­خواهد. در بعضی زمان­ها مراجع نمی­خواهد و یا نیازی به شنیدن تجربه ما ندارد و من کوچ دوست دارم تجربه خودم را بیان کنم. مهم آن است که بدانیم همیشه محوریت جلسات ما با مراجع است. کوچ در خدمت مراجع است و مراجع می­تواند کارمند ما و یا هر فرد دیگری باشد.
  • بخش دوم همان انتظارات، توافق و قراردادی است که بین کوچ و مراجع بسته‌شده است. آیا قرارداد ما کوچینگ و منتورینگ است؟ توافق می­کنیم که آیا مراجع تمایل دارد در برخی زمان­ها تجربه کوچ را بشنود و یا خیر؟

۱۰- قیمت معقول جلسات کوچینگی برای کوچ در حال آموزش چه قدر است؟

  • هزینه معقولی که در ایران وجود دارد در شرایط گفته‌شده و در مسیر یادگیری معمولاً از 50 هزار تومان است و ساعت تا 1 میلیون تومان و بیشتر و ساعتی به پوند نیز هست و هزینه­ها متغیر است. با توجه به در حال آموزش بودن و در مسیر بودن شما کسب تجربه می­تواند از هزینه دریافتی اولویت بالاتری داشته باشد. هزینه به تجربه کوچ و بسته­ای که با مراجع توافق می­کند نیز بستگی دارد.

۱۱- چه طور می­توان جلسه­ای را که مراجع در آن مدام در حال صحبت کردن است را مدیریت نمود؟

  • برخی از راه­ها می­تواند گفتگو با مراجع و اعلام اینکه هدف و نیت ما از مدیریت زمان جلسه چیست و یا اجازه گرفتن از ایشان برای قطع صحبت با توجه به توضیح اعلامی به ایشان باشد.

 

161

مقاله‌های مرتبط


اشتراک در دیدگاه‌ها
با خبرم کن
guest
0 دیدگاهs
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x